Utwórz wersję roboczą llms.txt z opisu witryny i wybranych linków do zasobów. Generator llms.txt Screpy formatuje te dane jako Markdown gotowy do sprawdzenia, skopiowania lub pobrania. Nie odkrywa stron, nie sprawdza ich treści ani nie publikuje pliku w witrynie.
Co zawiera plik llms.txt
Plik llms.txt przedstawia witrynę i odsyła do wybranych zasobów. Propozycja llms.txt opisuje strukturę Markdown: H1 z nazwą witryny, opcjonalne podsumowanie w bloku cytatu i sekcje H2 z linkami oraz opcjonalnymi uwagami. To proponowany format odsyłaczy; dostępność pliku nie dowodzi, że agent go używa.
Kieruj nim czytelników do materiałów, które dokładnie objaśniają witrynę. Sitemap pomaga w odkrywaniu adresów URL, a robots.txt opisuje reguły dostępu robotów. Zachowaj te pliki do ich odrębnych celów.
Dodaj do generatora użyteczne odsyłacze
Wprowadź nazwę witryny i bazowy URL, następnie dodaj tytuł grupy oraz przynajmniej jedną etykietę linku z adresem URL. Podsumowanie i opis każdego linku są opcjonalne. Nazwy, tytuły grup i etykiety mogą mieć do 120 znaków, a podsumowania i opisy do 500. Wpisuj zwykły tekst, nie instrukcje Markdown.
Wybierz strony odpowiadające na różne pytania: co robi produkt, jak zacząć, jak działa ważna funkcja lub jakie zasady obowiązują. W witrynie dokumentacji poradniki wprowadzające i materiały referencyjne mogą być przydatniejsze niż wszystkie dawne informacje o wydaniach. Wybierz przejrzystą wersję Markdown, jeśli rzeczywiście istnieje; generator nie tworzy wersji stron.
Zastąp ogólną etykietę „Dowiedz się więcej” nazwą „Pierwsze kroki” i rzeczową uwagą, np. „Instalacja i konfiguracja pierwszego projektu”. Otwórz stronę docelową, zanim ją opiszesz. Unikaj twierdzeń, których podlinkowana strona nie potwierdza.
Używaj pełnych adresów HTTP lub HTTPS. Bazowy URL wyznacza sugerowaną ścieżkę publikacji; nie zamienia względnych linków w pełne adresy. Formularz usuwa fragmenty URL, więc odsyłacz do https://example.com/docs/#setup staje się adresem strony bez #setup.
Wybierz grupy główne i Optional
Zbierz najważniejsze odsyłacze pod jasnymi tytułami, np. Dokumentacja lub Produkt. Pole wyboru grupy opcjonalnej służy do materiałów dodatkowych. W propozycji sekcja o dosłownej nazwie Optional wskazuje materiały, które agent może pominąć przy krótszym kontekście; nie ukrywa linków ani nie ogranicza dostępu.
Screpy umieszcza najpierw zwykłe grupy. Wszystkie grupy oznaczone jako opcjonalne łączy w jedną końcową sekcję ## Optional, bez oryginalnych tytułów grup. Tytuł nadal jest wymagany w formularzu. Jeśli dwie opcjonalne grupy zawierają po trzy linki, wynik ma jeden nagłówek Optional i sześć linków.
Możesz wprowadzić do 10 grup, 10 linków w każdej grupie i 50 linków łącznie. To limity danych wejściowych, nie zalecany rozmiar pliku. Usuń powtarzające się odsyłacze zamiast wypełniać każdy dostępny wiersz.
Sprawdź przykład wygenerowanego llms.txt
W tym fikcyjnym przykładzie wpisz Atlas Guides jako nazwę witryny i „Poradniki konfiguracji przykładowego produktu analitycznego” jako podsumowanie. Utwórz grupę Dokumentacja z linkiem Pierwsze kroki i uwagą. Dodaj grupę Materiały dodatkowe z Historią wydań, a następnie oznacz ją jako opcjonalną. Poniższe przykładowe adresy tworzą taką strukturę:
# Atlas Guides
> Poradniki konfiguracji przykładowego produktu analitycznego
## Dokumentacja
- [Pierwsze kroki](<https://example.com/docs/start/>): Instalacja i konfiguracja pierwszego projektu
## Optional
- [Historia wydań](<https://example.com/releases/>): Wcześniejsze zmiany produktu
Generator stosuje znaki ucieczki do interpunkcji Markdown w polach tekstowych, aby pozostała zwykłym tekstem. Podziały wierszy w opisach zamieniają się w spacje. Sprawdź końcowe etykiety, uwagi i adresy w podglądzie, zamiast traktować wpisane dane jako własne polecenia formatowania.
Wynik pokazuje liczbę wprowadzonych grup i linków, sugerowaną ścieżkę oraz wygenerowany tekst. Powodzenie potwierdza wygenerowanie pliku, nie działanie stron docelowych ani wykorzystanie przez AI. Raport JSON jest osobny względem pliku Markdown przeznaczonego do publikacji.
Opublikuj plik i sprawdź jego linki
Użyj Kopiuj, aby przenieść wygenerowany tekst do edytora, lub Pobierz, aby zapisać llms.txt. Sprawdź go przed przesłaniem zgodnie z procesem publikacji swojej witryny. Generator nie instaluje pliku.
Dla pliku obejmującego całą witrynę wpisz https://example.com/ jako bazowy URL; sugerowana ścieżka to /llms.txt. Dla https://example.com/docs/ będzie to /docs/llms.txt. Aktualna propozycja dopuszcza pliki w podścieżkach opisujące tę część witryny. Wybierz ścieżkę odpowiadającą zasobom, które zamierzasz opisać.
Po publikacji otwórz dokładny URL pliku bez logowania. Sprawdź, czy zwraca zamierzony tekst Markdown, a nie ekran logowania, stronę błędu lub stronę główną. Plik w podścieżce sprawdź pod jego własnym adresem. Plik pobrany lokalnie nie dowodzi, że publiczny adres istnieje.
Sprawdź wybrane strony docelowe osobno za pomocą narzędzia do zbiorczego sprawdzania statusów HTTP. Poprawna odpowiedź HTTP potwierdza jedynie pobranie podczas tego sprawdzenia; obejrzyj stronę, aby upewnić się, że treść odpowiada etykiecie. Wymieniaj nieaktualne adresy i opisy po wydaniach, przeniesieniu stron lub zmianach zasad. Generowanie nie aktualizuje automatycznie opublikowanej kopii.
Czy llms.txt poprawia SEO lub widoczność w AI?
Publikacja pliku llms.txt nie gwarantuje indeksacji, pozycji, cytowań ani rekomendacji. Wytyczne Google dotyczące wyszukiwania z AI wskazują, że specjalne pliki tekstowe dla AI nie są wymagane dla AI Overviews ani AI Mode. Strony nadal muszą być zindeksowane i kwalifikować się do fragmentu wyniku w wyszukiwarce; spełnienie tych warunków nie gwarantuje uwzględnienia.
Używaj pliku jako dokładnej mapy odsyłaczy. Jeśli pytanie dotyczy uprawnień robotów, sprawdź je osobno za pomocą testera dostępu botów AI. Wygenerowana lista nie przyznaje dostępu, nie zmienia reguł robots.txt ani nie sprawdza, czy asystent podąża za linkami.