Parser XML sitemap zamienia znaczniki mapy witryny w czytelną listę wpisów. Screpy wyodrębnia adresy URL i opcjonalne metadane z jednego dokumentu XML, a następnie umożliwia pobranie CSV lub TXT. Lista stanowi inwentarz do dalszej kontroli; samo wyodrębnienie nie dowodzi, że strony działają ani pojawiają się w wynikach wyszukiwania.
Jak wyodrębnić URL z mapy witryny
Wybierz wejście URL, gdy znasz dokładny adres publicznie dostępnego pliku XML. https://example.com/sitemap.xml ilustruje format adresu; zastąp go własną mapą witryny. Adres strony głównej może zwrócić HTML. Jeśli najpierw musisz znaleźć plik, skorzystaj z Sitemap Checker.
Wybierz wklejenie XML, jeśli masz już treść dokumentu. Skopiuj surowy XML z elementem głównym, a nie sformatowaną tabelę przeglądarki lub stronę HTML odsyłającą do mapy. Plik lokalny możesz otworzyć w edytorze tekstu i wkleić tutaj; nie ma funkcji przesyłania plików.
Wyślij źródło, a przed pobraniem sprawdź typ dokumentu, wpisy i informację o zakresie odczytu. Parser czyta wyłącznie ten dokument. Jeśli wpisy są oznaczone jako mapy witryny, przetwórz osobno adres jednego z plików podrzędnych, aby uzyskać URL stron.
Indeks zwraca URL map witryny, a nie stron
Element główny określa znaczenie wiersza. urlset zawiera wpisy url dla stron. sitemapindex zawiera wpisy sitemap, które wskazują inne pliki map. Oba używają przestrzeni nazw określonej w protokole Sitemaps.
Ta przykładowa mapa tworzy jeden wpis strony:
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<urlset xmlns="http://www.sitemaps.org/schemas/sitemap/0.9">
<url>
<loc>https://example.com/products/blue-mug/</loc>
<lastmod>2026-09-01</lastmod>
</url>
</urlset>
Wyobraź sobie indeks z products-sitemap.xml i blog-sitemap.xml. Jego przetworzenie zwraca dwa wiersze map, nawet gdy oba pliki zawierają łącznie tysiące URL stron. Dwa oznacza liczbę wpisów indeksu, nie liczbę stron witryny.
Przetwórz każdy plik podrzędny oddzielnie i zachowaj jego nazwę przy wyeksportowanym inwentarzu. Screpy nie rozwija automatycznie indeksu w połączoną listę stron. Ma to znaczenie także przy TXT: eksport indeksu zawiera adresy plików map, których nie należy mylić ze stronami do audytu.
Co oznaczają odczytane pola
Tabela odczytuje standardowe pola ze źródła. Brakujące wartości opcjonalne pozostają puste w eksporcie; parser nie uzupełnia dat ani nie oblicza ocen ważności.
| Kolumna CSV | Znaczenie | Interpretacja |
|---|---|---|
kind |
page lub sitemap |
Odróżnia inwentarz stron od wpisów indeksu. |
loc |
Wskazany adres | Wartość źródłowa, nie dowód odpowiedzi strony docelowej. |
lastmod |
Zadeklarowana data zmiany | W indeksie dotyczy pliku mapy, nie wymienionej strony. |
changefreq |
Zadeklarowana częstotliwość zmian | Kopiowana, jeśli istnieje; narzędzie jej nie mierzy. |
priority |
Zadeklarowany względny priorytet | Wskazówka ze źródła, nie pozycja w wyszukiwarce ani ocena SEO. |
line |
Wiersz źródłowy wpisu | Pomaga odnaleźć odpowiedni wpis XML. |
Google podaje, że ignoruje changefreq i priority, a z lastmod korzysta, gdy data konsekwentnie odzwierciedla istotną, możliwą do zweryfikowania zmianę. Wyodrębnienie wartości nie potwierdza ich poprawności. Zobacz wytyczne Google dotyczące map witryny.
Powtórzone adresy pozostają oddzielnymi, powtórzonymi wierszami. Licznik duplikatów pomaga je zauważyć; eksport ich nie usuwa. Nietypowe daty lub priorytety sprawdzaj w Walidatorze Sitemap, ponieważ odczyt pola i jego walidacja to różne zadania.
Konwersja XML sitemap do CSV lub listy URL
Pobierz CSV, jeśli potrzebujesz metadanych obok każdego adresu. Zaimportuj plik do arkusza kalkulacyjnego, traktując kolumnę URL jako tekst. Następnie użyj filtrów arkusza do grupowania ścieżek takich jak /products/ i /blog/. Filtry stosujesz w arkuszu; parser nie robi tego za Ciebie.
Pobierz TXT, jeśli kolejne narzędzie oczekuje jednego URL w wierszu. Znaczniki XML i kolumny metadanych zostają usunięte. Najpierw sprawdź typ wpisu, aby przekazać narzędziu kontrolującemu strony URL stron zamiast URL map podrzędnych.
Zachowaj niezmienioną kopię pobranego pliku przed edycją lub usuwaniem duplikatów. Zapisz obok adres mapy i datę wyodrębnienia. Oba formaty obejmują tylko zachowane wiersze; częściowy raport oznacza też częściowy eksport.
Inwentarz do audytu i migracji
Przed migracją zapisz eksporty odpowiednich map starej witryny, zanim zmienisz adresy URL. Dodaj planowany adres docelowy obok każdego starego adresu, tworząc arkusz przekierowań. Po przeniesieniu wyodrębnij odpowiadające im nowe mapy i porównaj listy. Brak adresu to różnica do zbadania, nie automatyczny dowód uszkodzonej strony: witryna mogła celowo usunąć go z mapy.
Przy łączeniu plików podrzędnych samodzielnie dodaj kolumnę z mapą źródłową. Porównuj odpowiadające sobie sekcje i potwierdź pełne zakończenie każdego odczytu. Inaczej ograniczony eksport lub pominięty plik może wyglądać jak utrata treści.
Użyj Bulk HTTP Status Checker, aby sprawdzać URL stron w grupach do 50 i badać kody odpowiedzi lub przekierowania. Obecność w mapie nie potwierdza indeksowania, nie wykrywa wszystkich URL witryny ani nie dowodzi braku linków wewnętrznych do strony. Te pytania wymagają osobnych dowodów.
Dlaczego odczyt się nie udaje lub lista jest częściowa
Przy błędzie najpierw potwierdź, że adres zwraca XML, a nie ekran logowania, weryfikację dostępu lub zwykłą stronę HTML. We wklejonym XML sprawdź brakujące znaczniki zamykające i ponownie skopiuj cały dokument. Obsługiwany element główny to urlset lub sitemapindex ze standardową przestrzenią nazw. Lista tekstowa albo kanał RSS nie jest wejściem XML sitemap dla tego parsera.
W XML znak & w adresie musi być zapisany jako encja: wpisz ?color=blue&size=m w loc. Wyodrębniony adres zawiera zdekodowany znak &. Dokumenty z deklaracją DOCTYPE nie są obsługiwane.
Wklejony XML jest ograniczony do 256 KiB, a zdalny do 50 MiB po rozpakowaniu. Parser zachowuje do 5 000 wpisów; limit rozmiaru odpowiedzi może dodatkowo skrócić wyświetlaną listę. Czytaj informację o zakresie, zamiast zakładać, że ostatni widoczny wiersz oznacza koniec pliku. Jeśli odczyt zatrzymał się na limicie, pełna liczba wpisów może być nieznana.
Protokół dopuszcza do 50 000 wpisów w pliku, ale nie gwarantuje to zwrócenia ich wszystkich przez ten parser. Przy dużych inwentarzach przetwarzaj mniejsze mapy źródłowe oddzielnie i ewidencjonuj każdą część. Nigdy nie przedstawiaj częściowego wyniku jako pełnego inwentarza witryny.